Przekroczenie 24-miesięcznego okresu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas oznaczony, wynikającego z ustawy antykryzysowej.
W myśl orzeczenia Sądu Najwyższego, które zapadło w dniu 23 września 2014 r., w składzie siedmiu sędziów (przy jednym zdaniu odrębnym), w sprawie rozpoznawanej pod sygn. akt III PZP 2/14, przekroczenie 24-miesięcznego (maksymalnego) okresu zatrudnienia wynikającego z ustawy antykryzysowej było równoznaczne z zawarciem – w sposób dorozumiany – stałej umowy o pracę. Taki skutek następował w następnym dniu po upływie wspomnianego terminu, jeżeli oczywiście zatrudnienie było kontynuowane.
Uchwała Sądu Najwyższego dotyczy wprawdzie przepisów, które obowiązywały od 22 sierpnia 2009 r. do 31 grudnia 2011 r., lecz w praktyce ma znaczenie także dla obecnie zatrudnionych. Oznacza, że osoby, które przekroczyły 24-miesięczny limit pracy terminowej w okresie obowiązywania ustawy antykryzysowej (liczony najwcześniej od 22 sierpnia 2009 r.) i kontynuują pracę na podstawie umowy na czas oznaczony, zawartej w wymienionym przedziale czasowym, właściwie są już zatrudnione na czas nieokreślony.