Przejście zakładu pracy na innego pracodawcę – obowiązki pracodawcy oraz uprawnienia pracownika cz. 2
Duże zainteresowanie tematyką przejścia zakładu pracy na nowego pracodawcę związane jest jeszcze z jednym aspektem towarzyszącym tym okolicznościom. Mianowicie chodzi o kwestię zawartych przez pracowników z dotychczasowym pracodawcą umów o zakazie konkurencji.
Przypomnijmy, iż zgodnie z art. 231 § 1 kodeksu pracy „w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy [..].”.
Mając na uwadze normę prawną art. 231 § 1 kodeksu pracy, wiele wątpliwości wywoływały sytuacje, w których czy to w umowie o pracę, czy też w formie odrębnej umowy, dotychczasowy pracodawca miał zawarte z pracownikami umowy o zakazie konkurencji. Podstawowe pytanie rodzące się w takich okolicznościach dotyczyło stosowania art. 231 § 1 kodeksu pracy także do zapisów lub umów o zakazie konkurencji, tj. czy umowa o zakazie konkurencji przechodzi z mocy prawa na nowego pracodawcę?
Temat ten stał się podstawą wydanego w bieżącym roku wyroku Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2015 r., sygn. akt I PK 123/14, gdzie Sąd Najwyższy jednoznacznie wskazał, iż „Umowa o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy nie jest elementem stosunku pracy, który podlega regulacji z art. 231 k.p.”. Ponadto Sąd Najwyższy zauważył, iż „Nowy pracodawca, który przejmuje zakład pracy wraz z zatrudnionymi w nim pracownikami, nie jest związany umowami o zakazie konkurencji zawartymi z tymi pracownikami przez wcześniejszego pracodawcę, nawet jeśli klauzula o zakazie konkurencji była wpisana do umowy o pracę.”.
W powołanym wyżej wyroku Sąd Najwyższy odniósł się także do wcześniejszego orzeczenia innego składu Sądu Najwyższego, podnosząc iż: „Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 stycznia 2005 r., I PK 96/04 (niepublikowanym, ale powołanym następnie w uzasadnieniu wyroku z dnia 4 lutego 2008 r., I PK 193/07,) stwierdził, iż „zgodnie z art. 231 k.p. w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy. Przejęcie pierwotnego pracodawcy powodów przez stronę pozwaną stanowiło przejście zakładu pracy w rozumieniu art. 231 k.p. ze skutkami przewidzianymi w tym przepisie, obejmującymi również prawa i obowiązki z umowy o zakazie konkurencji„, jednakże stwierdzeniu temu nie towarzyszyła jakakolwiek argumentacja, która potwierdzałaby jego trafność. Dlatego też Sąd Najwyższy w obecnym składzie, z przyczyn wcześniej przytoczonych, nie podziela stanowiska zawartego w wyroku z dnia 11 stycznia 2005 r., I PK 96/04, uznając je za nieprzekonujące.”.
Potwierdzeniem stanowiska Sądu Najwyższego wyrażonego w sprawie I PK 123/14, a jednocześnie utrwaleniem linii orzeczniczej w tym zakresie, jest uchwała Sądu Najwyższego z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt III PZP 2/15.
Biorąc pod uwagę obecne stanowisko Sądu Najwyższego, za uzasadniony można uważać pogląd, iż umowa o zakazie konkurencji zawarta pomiędzy pracownikiem a dotychczasowym pracodawcą, nie przechodzi jednak z mocy prawa na nowego pracodawcę, w sytuacji przejęcia zakładu pracy lub jego części przez tegoż nowego pracodawcę.
Joanna Bacior
Radca prawny